Za nami kolejny Jarmark Bożonarodzeniowy w Pieszycach. Na uczestników wydarzenia czekało mnóstwo atrakcji. Podczas jarmarku można było zakupić świąteczne ozdoby, biżuterię oraz drobne prezenty i upominki. Dziękujemy wszystkim wystawcom i uczestnikom za udział w jarmarku i zapraszamy za rok.

Coroczną tradycją rościszowskiej biblioteki stały się przedświąteczne warsztaty pieczenia dla dzieci. Tym razem w piątkowe popołudnie dnia 14.12.2018r. w wypełnionej po brzegi bibliotece unosił się pełen korzennych przypraw, wspaniały zapach pieczonych pierniczków, który wprawił wszystkich w wyjątkowy klimat nadchodzących Świąt Bożego Narodzenia. Zabawa była doskonała tym bardziej, że tym razem królowały nie tylko piernikowe ludziki, gwiazdeczki, serca, czy bałwanki, ale główną bohaterką wieczoru była piernikowa choinka – wieżyczka. Prowadząca warsztaty Pani Ania postarała się by wcześniej napiec całą górę piernikowych gwiazd różnej wielkości po to, by każde dziecko w najbardziej indywidualny sposób mogło z pomocą dorosłych „ złożyć” swoją choinkę. Wszyscy do zadania podeszli profesjonalnie, kolorowym i białym lukrem oraz przeróżnego rodzaju posypkami dekorowali swoje choinki i upieczone w różnych kształtach piernikowe ciasteczka. Uczestnicy chętnie oddali się również twórczości plastycznej tworząc papierowe anioły oraz malując każdy po małym fragmencie mega choinki. Wszystkie upieczone i udekorowane pierniki dzieci zabrały ze sobą i stwierdziły, że to bardzo dobry pomysł na świąteczny prezent dla najbliższych. Dziękuję Pani Ani za Jej pomysłowość i wielką chęć dzielenia się swoją dobrą energią i sercem współtworząc nasze warsztaty już kolejny raz. Zabawa była doskonała a słodkie aromaty wprawiły wszystkich uczestników w domowy, świąteczny i rodzinny nastrój. Dziękuję wszystkim.

Tematem przewodnim spotkania, było Boże Narodzenie w poezji. Prowadząca spotkanie Pani Joanna Mrzygłód złożyła wszystkim życzenia świąteczne i serdecznie podziękowała za przybycie.

Przy stole rozbrzmiewały kolędy i pastorałki. W ten wyjątkowy wieczorny nastrój wprowadził nas Pan Józef Książek, przygrywając na akordeonie. Krótka prezentacja wierszy w wykonaniu naszych uczestników spotkania „Kolęda”- Krzysztofa Kamila Baczyńskiego ”Pomódlmy się w noc Betlejemską” - Ks. Jana Twardowskiego „Przyjście Mesjasza” - Adama Asnyka i „Kolęda” - Kamila Baczyńskiego ubarwiły świąteczny wieczór. Podczas spotkania wykonaliśmy wspólnie stroik bożonarodzeniowy. Boże Narodzenie dla wielu z nas to czas osobistych wspomnień i refleksji.

Dzisiaj 04.12.2018r w Bibliotece, było bardzo piernikowo. Na pieczenie pierniczków przybyła kl. II a , wraz z Paniami Małgorzatą Kołt i Ireną Kmiotek. Tylu masterchefów naraz w bibliotece to jeszcze nie było. Zaglądali we wszystkie biblioteczne zakamarki, szukając książek o tematyce świątecznej i przepisów na pierniki. W końcu udało się wyrobić piernikową masę i uformować różnorodne świąteczne stworki, które prowadząca spotkanie Pani Grażyna Król, upiekła w piekarniku. Po ostudzeniu był czas na degustację i pakowanie w celofan. Na zakończenie dzieci obejrzały fragment bajki filmowej o Świętym Mikołaju.

Czas dinozaurów fascynuje nieprzerwanie od lat. Dnia 30.11.2018r. dzieci z rościszowskiej biblioteki wyruszyły w fascynującą podróż w prehistorię. Aby przybliżyć klimat epoki dzieci obejrzały prezentację multimedialną, gdzie usłyszały groźne odgłosy walczących gadów, poznały wiele ciekawych faktów z życia: od groźnych mięsożerców np. tyranozaurów, po łagodniejsze roślinożerne diplodoki czy opancerzone stegozaury. Zabawa w wykopaliska pozwoliła wcielić się w małych paleontologów, gdzie za pomocą pędzelka dzieci odkrywały prehistoryczne „skamieniałości”. Niemałą rolę w poznawaniu zaginionego świata gigantów miały przedstawione książki: ”Nauka i zabawa – dinozaury”, oraz „ Chodź z nami popatrzmy na dinozaury”, czy „ Zwierzęta, które zniknęły”. Dzieci popisały się sporą znajomością tych znanych i mniej znanych bajkowych postaci dinozaurów:” Barneya”,” Dyzia”czy „Denvera”. Na zakończenie wykonały zabawną pracę plastyczną „ Jaszczurek Jurek”. W trakcie twórczej pracy wysłuchały krótkiego opowiadania z książki o bardzo strachliwym, małym jaszczurku, któremu udało się pokonać swoje słabości jak przystało na dalekiego kuzyna wielkich dinozaurów.

„Koszulę miał ładną, buty też", „Był miękki, nijaki, żaden". Tak zaczyna się nie tylko tekst dramatu, ale i kontestacja świata przez bohatera. Bohatera zbuntowanego, wywiedzionego z romantyzmu, a zarazem, aż do bólu, młodzieńca współczesnego. Do „bólu istnienia", aczkolwiek ten ma trochę inny wymiar - bo oto Syn wcześnie dostrzega stagnację, fałsz, tłumienie prawdziwych uczuć i ograniczenia dla rozwoju własnej osobowości w rodzinnym domu. Matka i Ojciec zakładają mu swoisty „kaganiec" mający na celu uleganie stereotypom i tłumienie indywidualnych myśli i pragnień. Czyżby nijakość miała bronić przed wyzwaniami, jakie stawia życie? Nie. Pozostaje więc ucieczka - symboliczna przemiana w Psa, który „ma cztery łapy i może biegać bez celu". Jednak jest to wolność pozorna - brak jakiejkolwiek koncepcji samego siebie prowadzi do szeregu konfrontacji z realnym życiem - prób, z których raczej nie wychodzi się zwycięsko. Traumatyczne zdarzenia (śmierć Suki pod kołami samochodu), nieumiejętność okazywania uczuć i wchodzenia w trwałe związki, alkohol, mimowolne relacje ze światem przestępczym, samotne urodziny pod drzwiami mieszkania - wyznaczają to, co autor sztuki zwał „wnykami", a jeszcze trafniej reżyser Grzegorz Stawiak - „testem zderzeniowym". „Crash test" ma bowiem znacznie szersze znaczenie: wypadek czy katastrofa?, próba zmierzenia się ze światem czy sprawdzian dla zrozumienia własnego „ja"? Nie znajdziemy tu jednoznacznej odpowiedzi. Dentystka, na prośbę bohatera wyrywa zdrowy, lecz bolący ząb (oczywiście „istnienia"), a wśród widzów rozprowadzane są listy gończe obrazujące Syna-Psa w kagańcu. Bo cóż nas wszystkich w życiu prowadzi: złudna wolność „na czterech łapach", biegnących bez celu, czy smycz gwarantująca złudne poczucie bezpieczeństwa? Iście Mrożkowski dylemat. A to wszystko rozegrane na pograniczu snu, jawy, wyobrażeń i rzeczywistości (zresztą w inscenizacji podkreślonej przez realistyczną konsumpcję wędzonego kurzego uda, a zapachów zdecydowanie można było oszczędzić publiczności). Nie najważniejsza była tu linearna konsekwencja zdarzeń, lecz sekwencja luźno połączonych scen, składających się w percepcji widza na doświadczenia Syna-Psa rozgrywające się w dwóch sferach: realistycznej i duchowej. Jak w „Kartotece" Tadeusza Różewicza, gdzie sceny obrazują kolejne przeżycia, lub raczej wcielenia bohatera.

Niełatwe to wyzwanie aktorskie! Łukasz Przetocki, gimnazjalista, młodziutki aktor Teatru Na Lewą, nie tylko podołał wyzwaniu, ale poprzez grę wyraził dystans Syna-Psa do rzeczywistości, nie do końca akceptowanej, jednak obiecującej przekroczenie barier rodzinnego domu, który mu niczego nie oferował, przekonał publiczność do rozterek odgrywanej postaci, a także pokazał, że wszyscy kiedyś byliśmy pełni młodzieńczych pasji, niemożności ich realizacji i, często bolesnych, trochę na oślep, poszukiwań naszych nie do końca sprecyzowanych ideałów. Na scenie towarzyszyły mu starsze koleżanki z klas maturalnych: Agata Ogórek i Aleksandra Szkwarek, przed którymi stały równie skomplikowane zadania aktorskie - odgrywały po kilka diametralnie różniących się ról, np. Matki, Ojca, Suki, Kolesia, Kobiety. Obie aktorki w swoich interpretacjach postaci były nie tylko wiarygodne, ale wnosiły też powiew własnego, świeżego spojrzenia (tak to z uzdolnionąmłodzieżą bywa), choć niełatwo było, o czym mówiła Agata Ogórek, zagrać np. Ojca, postać emocjonalnie i mentalnie jej obcą. Cała trójka grała wyśmienicie, a widzom pozostaje mieć nadzieję, że niezwykle obiecującego gimnazjalistę Łukasza Przetockiego jeszcze przez kilka lat będę mogli oglądać na scenie Teatru Na Lewą.